Hvaða hugmyndir búa að baki skjákynningunni þinni um upplýsingatækni og miðlun í starfi grunnskóla? Hvernig virðist staðið að upplýsingatækni og miðlun í starfi grunnskóla og hvaða leiðir eða áhugaverða möguleika eygir neminn í því sambandi?

(meðfylgjandi skjákynning var send til umsjónarkennara námskeiðsins í gegnum Uglu)

Hægt er að nota upplýsingatækni við að auðvelda miðlun á efni og vekja áhuga nemendanna á því. Ég ákvað taka tónmenntakennslu fyrir og þær hugmyndir um notkun upplýsingatækni sem ég tel að séu ákjósanlegar í slíkri kennslu. Þegar ég var í grunnskóla var tónmenntakennslan afar einsleit og fólst aðalega í hópsöng. Við fengum hvorki að prufa hljóðfæri né spreyta okkur á spennandi verkefnum. Þar sem ég hef mikinn áhuga á tónlist tel ég að hægt sé að gera hefðbundna tónmennt mjög áhugaverða og skemmtilega með notkun ýmissa hjálpartækja upplýsingatækninnar.

Aldrei hefur verið auðveldara að nálgast ýmis upptöku- og tónsmíða forrit eins og nú. Mörg þessara forrita eru afar einföld og því  kjörið að kenna nemendum að nota slík forrit við nám og sköpun. Byrjað yrði á því að setja skýrar reglur um notkun og frágengni tækjanna og sýna nemendunum hvernig þau virka og hvað hægt sé að gera með þeim. Eins og flestir vita eru börn mjög fljót að tileinka sér tækni og því tel ég að gott væri að hafa aðgengi nemendanna að tölvunum og forritunum sem greiðast utan kennslustundar. Þannig tel ég að þau myndu öðlast meiri áhuga á náminu og tileinka sér tæknina betur. Einnig ýtir þetta fyrirkomulag undir aukinni ábyrgðarkennd nemendanna þar sem tækin eru í þeirra umsjón.

Æskilegt væri að kennarinn leggði fyrir nemendurna verkefni þar sem börnin myndu kynnast nýjum möguleikum forritanna. Sem dæmi um verkefni má nefna upptökur á lögum, sem er frekar auðvelt ferli, og yfir í flóknari tónsmíðar í sjálfum forritunum t.d. raftónlist.

Tónlist hefur alla tíð sett mikinn svip á menningu og því er kjörið að nálgast söguna og þeim hugsunarhætti sem ríkti á hverjum tíma út frá tónlist. Hægt er að nota upplýsingatækni við þessa kennslu t.d. með fræðlsu- og heimildarmyndum og hlustun á geisladiska, segulbönd og gamlar plötur. Einnig geta nemendur þjálfast í upplýsingaleit á netinu og á bókasöfnum við leit að tónlist og heimildum.

Annað dæmi um gott verkefni, sem henntar mismunandi styrkleikum nemenda, er að búa til hjólabrettamyndband. Hjólabrettamyndbönd eru gjarnan keimlík tónlistarmyndböndum. Einn hópur getur séð um tónlistina, annar sér um myndbandsgerðina á meðan sá þriðji nýtir hæfileika sína á hjólabrettum, snjóbrettum, línuskautum eða hjólum.
Dæmi um hjólabrettamyndband (http://www.youtube.com/watch?v=nMzxf3Qy-e4)

Mín þekking á stöðu upplýsingartækninnar í tónmenntakennslu er takmörkuð. Í Sjálandsskóla, heimaskólanum mínum, er upplýsingartækni mikið notuð við kennslu og er hún til fyrirmyndar. Hins vegar hef ég einnig heimsótt nokkra skóla þar sem tónmenntakennslan var afar einsleit og hefðbundin.

     Í fyrri vettvangsviku minni í Sjálandsskóla var mér falinn 8.bekkjar hópur í tónmennt. Að þessu sinni var þemað 20.öldin og gekk það þvert yfir öll svið kennslunnar. Verkefni hópsins var að nálgast menningu 20.aldarinna í gegnum pönk með því að semja lag, útsetja það og taka það upp. Þó svo að sjálf reynslan hafi verið gífurlega ánægjuleg setti það punktinn yfir i-ið þegar ég sá grein um hópinn í Fréttablaðinu en þær höfðu fengið lagið sitt í spilun á Rás 2.
Nánari upplýsingar um hljómsveitina er að finna á vefsíðu Vísirs: http://www.visir.is/article/20081108/LIFID02/69551642

Áherslur tónmenntakennslu er afar misjöfn eftir skólum en ég get með sönnu sagt að hægt er að efla notkun upplýsingatækni nemenda í flestum þeirra.

LARP
Live action role-playing

LARP, live action role-playing, er ákveðin tegund hlutverkaleikja þar sem þáttakendur búa til heim og taka að sér að leika persónur. Það má í raun segja að LARP sé nokkurskonar tölvuleikur í veraldlegu umhverfi þar sem þáttakendur taka líkamlegan þátt í framvindun sögunnar með því að leika ákveðnar persónur.

Ég tel þennann leik vera kjörinn til þess að miðla námsefni til nemenda og auka áhuga þeirra á námsefninu.

 Áður en leikurinn hefst þarf leikstjórinn(Game Master), kennarinn í þessu tilfelli, að finna sögu, viðfangsefni, fyrir LARP-ið. Oftast eru sögurnar skáldsögur sem tengjast ákveðnum tegundum af bókmenntum, borðspilum eða bíómyndum. Sem kennsluaðferð er kjörið að setja fram raunverulega atburði sem áttu sér stað einhverntíman í sögunni. Sem dæmi um efni er t.d. fyrsta þing Alþingis. Nemendur gætu eitt góðum tíma í leit af heimildum um lög og reglur þess tíma og fundið út hvernig menn gerðu upp um deilur, t.d. með einvígum.  Annað gott dæmi um efni er þjóðfundurinn árið 1851 þar sem Jón Sigurðsson mótmælti ásamt íslensku þjóðinni.

Næsta skref leikstjórans er að finna ákjósanlegan stað fyrir leikinn og búa til persónur sem hann síðan úthlutar þáttakendum. Gott er að búa til og úthluta karakterum í samvinnu við þáttakendur þannig að hægt sé að taka mið af áhuga þeirra, styrki og skoðunum.

Eftir að hafa ákveðið söguþráðinn og úthlutað persónum getur hver og einn þáttakandi, nemandi, hafist handa við heimildaleit og búninga- og vopnagerð, ef þess er þörf. Gott er að hafa vopnin úr mjúku efni svo enginn meiðist í bardaga.

Nauðsynlegt er að hafa staðlaðar reglur sem segja til um, ef þörf krefur, hvað gerist ef persóna er slegin með sverði eða deyr. Einnig er gríðarlega mikilvægt að farið sé yfir öryggisreglur svo að enginn meiðist. Dæmi um öryggisreglur er t.d. að bannað sé að snerta aðra með hnefum eða fótum þegar barist er og hafa ákveðið orð sem þáttakendur geta hrópað ef þeir meiða sig í bardaga eða vilja hætta.

 Sem kennsluaðferð reynir LARP á marga hæfileika nemenda. Eins og fyrr segir þurfa nemendur að fara í gegnum ákveðið undirbúningsferli þar sem þeir kynnast sögunni og vægi hennar í nútímanum, lifnaðarháttum þess tíma og menningu. Þó svo að ákveðin grind að handriti sé til staðar við upphaf leiksins reynir leikurinn gífurlega mikið á hugmyndaflug og sköpunargáfu nemenda. Nemendur þurfa að búa til búninga og spinna leikrænt út frá þeim upplýsingum sem þau hafa um sinn karakter.

Góður LARP leikur krefst mikils undirbúnings en sjálfur leikurinn getur tekið allt frá nokkrum klukkutímum til nokkra daga. Tilvalið er að fara í nokkra daga bekkjarferð út í sveit þar sem söguþráðurinn myndi byrja um leið og stigið væri úr rútunni og honum myndu ekki ljúka fyrr en stigið yrði aftur inn í hana. Þar gætu krakkarnir gist í hýbílum og borðað mat sem einkennir ytri tíma sögunnar

 Best er að prófa sig áfram í þessum fræðum og búast má við því að það geti tekið nokkur skipti til að fullkomna leikin og undirbúningsferli hans. Gott væri að byrja á smærri leikjum sem tækju aðeins örfáa tíma og rólega fikra sig yfir í verkefni sem myndu jafnvel ná yfir nokkra daga.